حمله میگرن را چگونه درمان کنیم؟

اگر علی رغم همه اقدمات پیشگیری کننده، بیمار باز هم دچار حمله میگرن شد لازم است درمان شود. بیمار باید به اتاق کم نور، ساکت و آرام هدایت شود. بهتر است قبل از شدت یافتن سردرد، درمان را آغاز کرد زیرا در صورت شدید شدن بیماری، پاسخ مناسبی به درمان نمی دهد. برای درمان حمله میگرن داروهای فراوانی وجود دارد که به برخی از آن ها اشاره می کنیم. بیمار ممکن است به یک یا چند نوع داروی ذکر شده در زیر نیاز داشته باشد.

درمان غیر دارویی:


رفتن به اتاق ساکت، کم نور و دراز کشیدن همچنین استفاده از تکنیک های ایجاد کننده ی آرامش

درمان دارویی:


1-مسکن های ساده مثل آسپرین، استامینوفن و داروهای ضد التهاب غیر کورتونی یعنی بروفن، دیکلوفناک سدمی، پیروکسیکام، و غیره که می توان از آنها به صورت خوراکی، تزریقی یا شیاف استفاده کرد.

2- قرص ارگوتامین- سی: این قرص حاوی ارگوتامین و کافئین می باشد. کار ارگوتامین تنگ کردن عروق است و با همین مکانیزم حمله ی بیماری را خاتمه می دهد. برای درمان بهتر است بیمار، قرص را در منزل داشته باشد و به محض شروع سردرد و یا در همان اولین دقیقه های آغازین سردرد، دارو را شروع کند. به این صورت که ابتدا یک قرص ارگوتامین –سی را بخورد و هر نیم تا یک ساعت آن را تکرار کند. این کار را آنقدر ادامه می دهد تا یکی از 3 حالت زیر بوجود آید: 1) سردرد خوب شود. 2) بیمار دچار تهوع و استفراغ ناشی از دارو شود. 3) تعداد قرص ها به 4 تا 5 عدد برسد.

3- آمپول دی- هیدروارگوتامین: این آمپول به صورت ویال های 1 میلی گرمی در بازار وجود دارد و تزریق آن باید تحت نظر پزشک به یکی از سه صورت وریدی، زیر جلدی یا عضلانی انجام شود. در صورت عدم پاسخ به درمان پس از یک ساعت می توان یک دوم دیگر آمپول را تزریق کرد. البته بهتر است یک آمپول متوکلوپرامید را ده دقیقه قبل از آن برای جلوگیری از تهوع و استفراغ ثانویه به دی هیدروارگوتامین استفاده کرد. نوع اسپری بینی از داروهای دی هیدروارگوتامین هم وجود دارد که اثر تزریقی را ندارد ولی برای کسانی که حاضر به تزریق نیستند از آن استفاده می شود. اسپری بینی دی هیدروارگوتامین به صورت معمول در بازار دارویی ایران وجود ندارد. لازم به ذکر است که پزشک و بیمار باید موارد منع مصرف دی هیدروارگوتامین، را در نظر داشته باشند تا با استفاده از آن، موجبات تشدید بیماری را فراهم نکنند.

موارد منع مصرف دی هیدروارگوتامین:

  • وجود بیماری عروق کرونر قلب
  • سابقه وجود بیماری عروق مغزی مثل سکته مغزی
  • وجود فشار خون بالا که کنترل نشده باشد
  • بیماری عروق محیطی
  • شیردهی و حاملگی
  • وجود سابقه ی حساسیت به این دارو
  • استفاده از ارگوتامین یا تریپتان در 24 ساعت گذشته

4- داروهای خانواده تریپتان: تریپتان ها، اگر چه سروتونین نیستند ولی کار  سروتونین را در مغز انجام می دهند. دارویی که از خانواده تریپتان ها است و اکنون در داخل کشور تولید می شود، سوماتریپتان نام دارد. این دارو به صورت قرص های 50 و 100 میلی گرمی، همچنین آمپلو های 12 میلی گرمی وجود دارد. به محض شروع میگرن، می توان یک دوم آمپول را به صورت زیر جلدی و یا یک عدد قرص را استفاده کرد. اگر جواب نداد و سردرد ساکت نشد نباید دوز بعدی را استفاده کرد. اما اگر به این مقدار جواب داد و مجدداً چند ساعت بعد شروع شد، می توان از دوز بعدی استفاده کرد باید به خاطر داشت که حداکثر میزان مجاز خوراکی برای 24 ساعت 200 میلی گرم و برای تزریقی 12 میلی گرم می باشد. نوع تزریقی آن را می توان برای بیمار نسخه کرد تا از داروخانه تهیه کرده و در منزل داشته باشد. به محض شروع درد، بیمار می تواند خودش توسط آمپول های خودکار دارو را به صورت زیر جلدی تزریق کند. لازم به ذکر است که این نوع درمان، یعنی استفاده از آمپول های خودکار باید توسط کسانی انجام شود که شناخت کافی از بیماری و دارو دارند.

ترکیبات تریپتان موارد منع مصرف هم دارند که عبارتند از:

1) وجود بیماری شناخته شده در عروق کرونر قلب

2) سابقه ی بیماری عروق مغزی مثل سکته مغزی.

3) وجود سابقه بیماری عروق محیطی

4) حاملگی و شیردهی

5) استفاده از سایر تریپتان ها، ارگوتامین و دی هیدروارگوتامین در 24 ساعت گذشته

6) فشار خون بالایی که به خوبی کنترل نشده باشد

7) استفاده از داروهای ضد افسردگی خانواده مهار کننده MAO مثل فنلذین

8) نوعی خاص از میگرن به نام میگرن ورتبروبازیلار.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *